degjoni

Pas vështirësive të shumta dhe me shërimin e plagëve të shkaktuara nga Lufta e Dytë Botërore, flamuri i pesë unazave u ngrit prapë në qytetin e mjegullës, Londër. Meqë kishte 12 vjet që nuk ishin zhvilluar lojërat olimpike dhe për shkak të luftës, ishte e pashmangshme ulja e rezultateve të sportistëve në Olimpiadën e Londrës në vitin 1948, në të cilën u thyen vetëm katër rekorde botërore, çka është shumë e rrallë në historinë olimpike. Megjithëse rezultatet e meshkujve ishin pak të ulëta, paraqitja e femrave ishte shumë tërheqëse. Ndër to, kishte një shtëpiake 30-vjeçare nga Holanda, e cila fitoi gjithsej katër medalje të arta në këtë olimpiadë. Kjo sportiste e fortë madje ishte nëna e dy fëmijëve, prandaj kjo femër që quhet Fanny Blankers-Koen ka shkruar një legjendë të pavdekshme në historinë e lojërave olimpike.

Para fillimit të Olimpiadës së Londrës, Koeni ishte nëna e dy fëmijëve dhe në stërvitjet për këtë veprimtari të madhe, ajo u dënua shumë nga shokët dhe të afërmit, të cilët mendonin që një femër si ajo që vraponte të gjithë ditën në fushën sportive, duke lënë fëmijët pa përkujdesje nuk dukej si një nënë e mirë. Por Koen ishte e mendimit që ajo mund t'u kushtonte vëmendje fëmijëve dhe karrierës sportive. Dhe në olimpiadën e mëpasshme, Koen i tregoi botës anën më të bukur dhe më të ndritshme të talentit të saj në sport.

Në finalen e vrapimit 100 metra për femra, Koen kaloi e para vijën e mbërritjes me 11 sekonda e 9 të dhjetat dhe u quajt nga gjytari si 'shtëpiake fluturuese'.

Vrapimi me pengesa 80 metra për femra ishte dramatike. Koeni ishte aq e tendosur sa nuk e dëgjoi sinjalin e nisjes së garës me pistoletë dhe reagoi pasi u nisën atletet e tjera. Por me talentin e dalluar, ajo i kaloi rivalet dhe preku vijën e mbërritjes pothuajse në të njëjtën kohë me atleten vendëse që ishte 10 vjeçe më e vogël në moshë se ajo. Pra, kujt i takonte titulli kampion? Asnjeri nuk ishte i sigurt. Kur të gjithë njerëzit po prisnin vendimin e gjyqtarit, banda muzikore në stadium luajti papritmas himnin e Anglisë dhe Koeni mendoi që ajo nuk arriti të fitonte titullin kampion. Por më pas, u shpall nëpërmjet altoparlantit që titulli kampion i takonte Koen-it, duke shpjeguar që himni anglez ishte për të mirëpritur ardhjen e mbretëreshës britanike.

Ndoshta ngaqë ishte shumë e lodhur ose e ndikuar nga instinkti i nënës, pasi fitoi dy medaljet e arta, Koeni donte që të tërhiqej nga garat e mbetura dhe të përkujdesej për fëmijët e saj. Por i shoqi që ishte edhe trajneri i saj e inkurajoi, duke thënë: 'Ti adhuron shumë heroin e atletikës Jesse Owens që fitoi 4 medalje të arta në Olimpiadën e Berlinit. Tani, meqë të ka ardhur ty shansi i mirë, pse nuk të përpiqesh dhe të provosh?!' Koeni e pranoi këshillën e burrit dhe mori pjesë në garat e stafetës 4 x 100 metra dhe 200 metra dhe në fund holandezja i fluturuese fitoi këto dy medalje të arta.

Për shkak të paraqitjes së saj të mrekullueshme, njerëzit e quajtën Olimpiadën e Londrës si 'Olimpiadë e Koen-it' dhe e konsideruan atë si sportisten më të madhe në historinë e lojërave olimpike. Kur Koeni u rikthye me nder në Holandë, u deklarua një ditë pushimi në të gjithë vendin dhe u zhvillua një ceremoni e madhe mirëseardhjeje.

Gjëja më e habitshme është që në fillim të vitit të mëpasshëm, Koen lindi fëmijën e tretë, çka tregoi që kjo fluturuese që fitoi katër medalje të arta olimpike në Londër ishte shtatzënë.

Në vitin 1999, Federata Ndërkombëtare e Atletikës zhvilloi në Monako ceremoninë e festimit me rastin e shekullit të ri, ku shpalli dhënien e titullit 'sportistja e shekullit' Koenit. Në atë kohë, pati duartrokitje të gjata, gjë që tregon vlerësimin e lartë dhe admirimin e madh të njerëzve për holandezen fluturuese.

(Jiang Lei)