Jeta ime gjatë zhirimeve të këtij filmi ndryshoi shumë, unë u transformova në dikush tjetër. Shpeshherë flija shumë pak nga lodhja dhe haja vetëm një herë në ditë sepse koha në dispozicion ishte shumë e vogël dhe duhej që të mblidheshim të gjithë në orë të caktuar poshtë hotelit hipnim në makinë. Në kohën kur të tjerët hanin unë e shfrytëzoja atë kohë për të fjetur. Dhe pastaj vrapoja për të hipur në makinë me qëllim që të shkonim për zhirim sepse vendi i zhirimit ishte shumë larg.

Në atë kohë kushtet gjatë zhirimit të filmave nuk ishin shumë të mira dhe nuk gjendej dot një vend afër ku mund të haja diçka, shpeshherë më duhej të prisja deri vonë në darkë kur të ktheheshim në hotel për të ngrënë diçka. Gjumin gjithashtu e bëja shumë të çrregullt me shumë ëndrra dhe me shumë shqetësime për zhirimet, shqetësohesha nëse kisha aftësitë e duhura apo jo për të realizuar rolin tim me sukses.

Në atë kohë, mua me duhej të jepja edhe dy provime sepse ishte koha e sezonit të provimeve. Më kujtohet që dhashë aty në Gjirokastër provimin e matematikës dhe historisë, unë studioja për provimet e mia gjatë kohës që bëheshin zhirime të aktorëve të tjerë. Pra, jeta ime kishte bërë një ndryshim komplet, rrënjësor, dhe gjatë katër muajve që ndenjëm në Gjirokastër për zhirime unë u shndërrova në një tjetër Eglantina. Faktikisht, ishte një sakrificë shumë e madhe ajo që bëra por në të njëjtën kohë nuk e kuptoja që ishte sakrificë sepse isha shumë e re dhe nuk i gjykoj gjërat siç i gjykoj sot. .....................

Gjirokastra është një qytet jo shumë i madh i ndërtuar në rrëzë të një mali, është qytet me karakteristika të veçanta tepër të veçanta dhe në vitin 2005 është shpallur pasuri botërore nga UNESKO. Është qytet muze dhe shtëpitë në të janë të gjitha të ndërtuara me pllaka guri. Forma e shtëpive është shumë karakteristike dhe ato janë të ndërtuara pas e sipër njëra-tjetrës, rrugët gjithashtu janë të shtruara me gurrë. Ky qytet është edhe vendlindja e nënës sime dhe shumë kushurinj të nënës sime vinin dhe më takonin ndonjëherë......

Unë bashkë me bashkëshortin dhe djalin tim shkuam vitin e kaluar per ta vizituar përsëri këtë qytet që i bie afërsisht pas 40 vjetësh nga koha e zhirimit të filmit. Shumë gjëra kishin ndryshuar dhe rruga për tu ngjitur në tarracë ishte prishur, megjithatë me ndihmën e disa punëtorëve që na ofruan një shkallë arrita të ngjitesha lart në tarracë dhe pata shumë emocione kur e pashë sheshin që ne zhironim.

Ne çdo vit kur kthehemi në Shqipëri kalojmë nga ky qytet por asnjëherë nuk ndalojmë, këtë vitë unë ngula këmbë që të ndalojmë dhe të ngjitemi lartë në kala për ti treguar dhe djalit vendin ku u zhirua filmi. Në momentim që hipëm lart në tarracë unë pata shumë emocione dhe fillova të qaj sepse mu kujtua ajo kohë kur isha shumë e re, madje edhe burri im po qante bashkë me mua krse djali na shikonte me çudi sepse nuk i kuptonte emocionet tona. ..................................

Dhe në momentin kur filmi mbaroi, unë pash se të gjithë artistët që unë i shikoja dikur si idhuj dhe të paaritshëm ata afroheshin dhe më uronin. Aty e kuptova se sa e rëndësishme isha për momentin dhe se sa punë të vlefshme kisha bërë.

Pashë edhe udhëheqësit politikë që kishin ardhur aty dhe më përgëzuan për punën time. Gjithë salla shpërtheu në duartrokitje dhe aty ndjeva suksesin për herë të parë. Pastaj kur filmi u shfaq në kinema dhe u bëra e njohur unë nuk kisha më jetë të lirë private si më përpara dhe nuk dilja dot në rrugë sepse grumbuj të tëre njerëzish më ndiqnin nga mbrapa.

Jehona e filmit ishte shumë e madhe në të njëjtën kohë dhe jeta personale ndryshoi. Njërëzit e mij të afërt dhe miqtë e mij krenoheshin dhe lavdëroheshin me mua për suksesin tim. Më vonë dëgjova që filmi pati sukses edhe në Kosovë. Kur studioja në Institutin e Arteve aty erdhi një grup studentësh nga Kosova dhe kur pash reagimet e tyre e ndieva vërtet suksesin tim. Por, ajo kohë ka qënë ndryshe nga ditët tona, atëherë suksesi i një filmi nuk shijohej njësoj me suksesin që mund të ketë një aktor ose aktore sot në Shqipëri ose jashtë saj. D.m.th nuk pata atë fat që ta shijoja plotësisht, p.sh të shikoja suksesin tim edhe jashtë shtetit sepse ishim shumë të izoluar. ....