"Ju jeni goja e popullit të madh kinez dhe ne veshi i popullit shqiptar, nga ku dëgjojmë arritjet, sukseset , zhvillimet e popullit kinez dhe të Kinës kontinentale. Duke ju dëgjuar ju, shpesh herë mahnitesh. Mahnitesh kur interpretohen idiomat historike të popullit të Kinës. Mahnitesh kur jepen emisione të ndryshme si : Kina në ndërtim , kultura kineze, dhe interpretime të ndryshme për popujt e botës.

Në letrën e fundit ju kam shkruar, se ju keni bërë të mundur të futni Kinën e madhe kontinentale në dhomat e vogla shqiptare, tani po ju them përsëri se jo vetëm kaq, por ju përpiqeni tani ta futni Kinën e madhe edhe në zemrat e vogla të popullit shqiptar. U mahnitëm dhe u kënaqëm shumë nga suksesi që u arrit me kthimin e kozmonautëve kinezë nga hapësira. Me këtë rast ju urojmë suksese të tjera gjithnjë e më të mëdha.

Dalja e kozmonautëve nga kapsula në hapsirë, që Kina parashikon ta arrijë në 2007 është me të vërtetë e mahnitshme.

Në përfundim jam dakord me përshëndetjen që ka bërë Daut Kryemadhi për Kinën popullore, prandaj jo vetëm e përshëndes Daut Kryemadhin por e konsideroj përshëndetjen e tij të njëjtë me dëshirat që kanë për Kinën mijëra shqiptarë.

Ditët e fundit, morëm nga dëgjuesi ynë i dashur dhe i rregullt z.Daut Kryemadhi një letër, ku ai na tregoi për punën organizatore që po bën për takimin e anëtarëve të klubit të dëgjuesve "Miqësia", na bëri disa propozime dhe sugjerime të vlefshme për emisionin tonë, e na dërgoi edhe një reportazh me titull "Realiteti kinez flet vetë", të përgatitur prej tij. Për këtë i shprehim falënderime të thella.

Po japim tani tekstin e plotë të reportazhit të tij me titull "Realiteti kinez flet vetë".

"Ditët e fundit, duke udhëtuar me një mikrobus për në periferi të Tiranës, takova mikun tim të vjetër z. Qazim Elezi. Ai ishte me bashkëshorten. Hipën në makinën ku isha unë. U përshëndeta ngrohtësisht me ata. Pasi këmbyem disa fjalë të përgjithshme, unë vazhdova bisedën që kishim lënë në mes me bashkudhëtarët e tjerë. Biseda ishte interesante. Debatohej për zhvillimet e sotme në vend e botë. Secili sipas nivelit dhe aftësive të veta po jepnin argumente për vende të ndryshme të botës, sipas edhe pëlqimeve. Kuptohet, në një mjedis me përbërje dhe nivele të ndryshme arsimore e kulturore, bëhen edhe vlerësime nga më të ndryshmet. Unë po u argumentoja me shifra dhe fakte (falë edhe njohjeve nëpërmjet emisioneve të RJK-së në shqip), se sot në botë Nr. 1 në të gjitha fushat, është RP e Kinës. U tregoja se Kina me 1.3 miliardë banorë, ka arritjet më të larta në botë për ekonominë në vitet e fundit. Ka një politikë të jashtme konstante që nga themelimi si RP e Kinës më 1 tetor 1949, paqësore, të pavarur dhe autonome. Pasi përmenda disa nga arritjet e Kinës në të gjitha fushat e jetës, fola dhe për dërgimin e anijes kozmike me kozmonautë e kthimin e saj në tokë me sukses të plotë, ditët e fundit. Faktet janë kokëforta dhe flasin vetë. Të gjithë sa ishin miratonin plotësisht ato gjëra që dëgjonin.

Deri sa unë mbarova, miku im vetëm dëgjonte. Kur unë e ndala bisedën ai pyeti:

"Ke qenë në Kinë, ti Daut ?"

"Jo," i thashë unë, "por ndjek me interes dhe me vëmendje çdo informacion për zhvillimet në Kinë. Jam edhe një dëgjues i rregullt i emisioneve në shqip të RJK-së."

Më pas, me një të folur ngadalë e rrjedhshëm, e vazhdoi ai bisedën.

"Unë, para pak ditësh, u ktheva nga Kina," tha ai. "Kam ngelur i befasuar nga gjithçka. Isha për tregti në një qytet rreth 2000 kilometra larg Pekinit. Të gjithë këtë rrugë e kam përshkuar me makinë. Nuk e ndjeva shumë, ishte një rrugë shumë e mirë."

Nga kureshtja pjesëmarrësit i bënë shumë pyetje rreth realitetit të gjallë kinez. Ai me kënaqësi iu përgjigj të gjithëve. U tregoi se në Kinë ka mall shumë të mirë dhe me çmim të lirë. Më mirë se në të gjitha vendet e tjera të botës. "Kostumin që kam veshur e bleva atje," tha ai, "e kam blerë vetëm për 60 dollarë amerikanë." Të gjithë sa ishin u habitën.

"Këtu te ne, tha dikush, vetëm për ta qepur duhen 100 dollarë amerikanë për një kostum të tillë." "Mbi të gjitha, e vazhdoi bisedën miku im, në Kinë ka një qetësi e siguri shumë të madhe. Kam shëtitur në shumë vende dhe një qetësi e siguri të tillë nuk e kam parë në asnjë vend."

Rastësisht miku im na bëri një leksion konkret për Kinën dhe për arritjet e saj. "Realiteti kinez flet vetë, tha ai, dhe nuk ka nevojë për propagandë." Më pëlqyen me fjalët që po thoshte për Kinën miku im.

"Daut, ndaj ua thashë edhe këto që pashë e jetova për rreth një muaj në Kinë", e mbylli bisedën ai. E falënderova për sa tha. Me shumë respekt i bëra propozimin se ishte i mirëpritur për t'u bërë një nga anëtarët e klubit tonë në organizim e sipër të dëgjuesve të RJK-së në shqip "Miqësia". E mirëpriti këtë propozim, madje tha se ishte i interesuar për një gjë të këtillë, sepse domte të mësnte më shumë për Kinën." (Pina)