Kryetari i këshillit të Kompanisë aksionare të telekomunikacionit të rajonit autonom Sinkiang-ujgur të Kinës, Gao Tongqing tha se "para shpalljes së Republikës sonë Popullore, në rajonin Sinkiang funksiononte vetëm një telegraf, i cili dërgonte 20 hieroglifë në minutë dhe që përdorej vetëm nga ushtarakët dhe zyrtarët e rëndësishëm. Kurse sot, në rajonin Sinkiang me një popullsi 19 milionëshe, mesatarisht dy veta kanë një numër telefoni të linjës kombëtare." Fjalët e zotit Gao bëjnë një ballafaqim të gjallë për të treguar zhvillimin dhe ndryshimin kolosal të shërbimeve të telekomunikacionit gjatë 50 vjetëve të këtij rajoni.

Zoti Gao tha se shërbimet e telekomunikacionit në rajonin Sinkiang filluan pas një ngjarjeje të turpërimit për kinezët. Në vitin 1871, Rusia Cariste pushtoi qarkun Ili të Kinës dhe regjimi i dinastisë Qing e mori vesh lajmin përkatës vetëm pas tre muajve, sepse asokohe informatat transmetoheshin me anë të korrierëve të hipur në deve bujtinë më bujtinë. Përballë turpërimit, Qeveria kineze e atëhershme u detyrua të investonte një fond të konsiderueshëm për të vendosur një linjë telekomunikacioni për mbrojtjen e zonave kufitare veriperëndimore. Kështu që, në gusht të vitit 1893, në Dihua, sot Urumçi, u formua Agjencia e përgjithshme e telekomunikacionit zyrtar të Sinkiangut. Shërbimet e telekomunikacionit në Sinkiang filluan në këtë mënyrë.

Në periudhën e Republikës Kineze atëherhsme, të drejtuar nga Gomindang, linja e telekomunikacionit me kabllo, e vendosur më parë, pësoi shkatërrim vdekjeprurës për shkak të luftërave të vazhdueshme. Deri në vitin e shpalljes së Republikës Popullore të Kinës, në Sinkiang ekzistonte vetëm një qark i telegramit që shkonte në krahinat e tjera, nga Dihua (sot Urumçi) deri në Hami dhe Lanzhou. Telekomunikacioni i atëhershëm ishte në përgjithësi në shërbim të ushtrisë dhe pushtetit, por në fakt, ishte një mjet i posaçëm në duart e sundimtarëve.

Pas shpalljes së Republikës sonë Popullore, qeveria kineze i kushtoi rëndësi transformimit dhe zgjerimit të linjës së telekomunikacionit në Sinkiang. Në vitin 1951, rifilloi në Sinkiang transmetimi i telegrameve në gjuhën ujgure. Kështu që, Sinkiangu u bë i pari rajon në mbarë Kinën që jepte dhe merrte telegrame në gjuhën e një pakice kombëtare. Në vitin 1952, kapaciteti i telefonit urban në Sinkiang arriti në 1451 numra, duke u dyfishuar në krahasim me vitin 1949. Në vitin 1958, me ndërtimin e një numër stacionesh të telekomunikacionit me kabllo me valë të shkurtra, u formua një rrjet relativisht i përsosur i telekomunikacionit në këtë rajon.

Gao Tongqing tha se gjatë mbi 20 vjetëve të reformës dhe të hapjes, shërbimet e telekomunikacionit në Sinkiang u zhvilluan nga dita në ditë. Deri në fund të vitit 2004, në rrjetin kryesor transmetues në distancë të gjatë të Sinkiangut, u kryen punimet për vendosjen e kabllove fotoelektronike nga jugu në veri të Sinkiangut dhe të kabllove fotoelektronike të formës së unazës, punimet për transformimin dhe zgjerimin e kabllove fotoelektronike nga Urumçi deri në Ili dhe të linjës së shifruar me mikrovalë nga jugu në veri të Sinkiangut, si dhe punimet për ndërtimin dhe zgjerimin e rrjetit të telekomunikacionit me satelit në gjithë rajonin. Gjatësia e kabllove fotoelektronike në gjithë rajonin ka arritur në 35 mijë kilometra. Linja kryesore e telekomunikacionit të shifruar me valë të shkurtra në jug dhe veri të Sinkiangut ka arritur në 3000 kilometra. Janë vënë në përdorim 10 stacione tokësore të sateliteve. Sot në Sinkiang, transmetimet me satelit në ajër, me valë të shkurtra në tokë dhe me kabllo fotoelektronike nëntokësore kanë formuar një rrjet transmetues stereoskopik, shumështrsash, modern dhe të sigurt.

Zv-drejtori i drejtorisë së telekomunikacionit të rajonit autonom Sinkiang-ujgur, Xhapar Zhesitin tha se në vitin 2004, në fshatrat e 70% të lokaliteteve të Sinkiangut u realizua telekomunikcioni me telefon. Numrat e telefonit fiks arriti në 5 milionë e 222 mijë, kurse numrat e telefonit të lëvizshëm arriti në 4 milionë e 894 mijë. Sektorët e financave, taksave, doganës, shkencës e teknikës, arsimit etj. kanë realizuar telekomunikacionin me internet. Telekomunikacioni në rajonin Sinkiang është zhvilluar nga "posta me deve" deri në një rrjet modern.

Sivjet, rajoni Sinkiang filloi punimet për të vendosur telefon në çdo fshat. Ky rajon investoi 150 milionë juanë për telekomunikacionin e fshatit. Duke u aplikuar teknika e rrjetit të telekomunikacionit GSM, rrjeti i telekomunikacionit do të shtrijjë në 1304 fshatrat kufitarë të 11 qarqeve të rajonit autonom Sinkiang-ujgur, në fermat bujqësore të kurpusit prodhues të ushtrisë dhe në postet e mbrojtjes kufitare. Ky rrjet do të mbulojë një sipërfaqe prej 21 mijë kilometrash katrore dhe do t'u sjellë leverdi 241 mijë fshatarëve në zonat e largëta kufitare. (Zheng)