Ditët e fundit, asistent- profesorja e kimisë në Fakultetin e Shkencave të Natyrës të Universitetit të Tiranës Vera Lazo, e shoqëruar nga funksionari i Shoqatës së Miqësisë së Popullit Kinez për Marrëdhëniet me Botën e Jashtme Uang Rongkë erdhën për vizitë në Radion e Jashtme të Kinës. Ata dhanë përkatësisht edhe intervista për korrespondentët e kësaj redaksie. Para disa ditësh ju kemi paraqitur intervistën e Vera Lazo-s. Në programin e sotëm, do t'ju paraqes intervistën e shqipfolësit Uang Rongkë.

Zoti Uang foli në radhë të parë për studimet e tij në Shqipëri.

"Nga viti 1973 deri në vitin 1975 studioj në Shqipëri, në Universitetin e Tiranës. Në atë kohë, marrëdhëniet kino-shqiptare ishin të mira. Para vajtjes në Shqipëri, ishim në një kurs që varet nga Ushtria Çlirimtare Popullore Kineze. Pas një viti studimesh në Kinë u çuam drejtpërdrejt në Universitetin e Tiranës për të mësuar gjuhën shqipe"

Pasi u diplomova, nisa të punoja në këtë ushtri. Ishim në flotën ajrore. Tani jo të gjithë studentët që kanë studiuar në Shqipëri vazhdojnë të merren me punë që lidhen me gjuhën shqipe.

Sipas fjalëve të tij, ka vetëm 2 veta që po punojnë me gjuhën shqipe. Një nga ata, që quhet Liu Liming, punon në Ministrinë e Tregtisë të Kinës dhe një tjetër, Ma Lihui që punon në Ministrinë e Punëve të Jashtme.

Tani zoti Uang punon në Shoqatën e Miqësisë së Popullit Kinez për Marrëdhëniet me Botën e Jashtme, por e përdor rrallë gjuhën shqipe. Ditët e fundit, asistent- profesorja e kimisë në Fakultetin e Shkencave të Natyrës të Universitetit të Tiranës Vera Lazo erdhi në Pekin për të marrë pjesë në një konferencë që organizohej nga Akademia e Shkencave e Kinës dhe ai e shoqëroi personalisht për disa ditë.

Në të vërtetë, edhe zoti Uang Rongke ka punuar në Ambasadën e Kinës në Shqipëri dy herë. Hera e parë ishte nga viti 1996 deri në vitin 1999 dhe hera të dytë ishte nga viti 2000 deri në vitin 2004. Gjatë mandatit të dytë, ai e njihte Verën Lazon. "Kështu që e njoh shumë mirë Shqipërinë, sidomos në fushën e marrëdhënieve ekonomike midis Kinës dhe Shqipërisë", tha zoti Uang.

"Vitet e fundit, marrëdhëniet midis dy vendeve janë normale dhe po përmirësohen dita ditës. Ambasada e Kinës ka punuar shumë sidomos për këtë gjë. Ka kontakte të ngushta midis dy vendeve, tani ka kryesisht kontakte ekonomike. Në vitin 2004 tregtia midis dy vendeve është shtuar dy fish."

Ai tha se shumica e tregtarëve shqiptarë janë sipërmarrës të ndërmarrjeve private në Shqipëri. Ata vijnë vazhdimisht nga Tirana në Pekin dhe shkojnë edhe jashtë Pekinit, si në Shangai, Guanzhou dhe Ningbo. Ka një qytet që quhet Yi Vu. Shumë tregtarë shqiptarë e dinë këtë qytet të njohur.

"Tani nuk ka shumë bashkëpunime ekonomike zyrtare midis dy vendeve. Ndërsa di që ka një ndërmarrje shtetërore nga qyteti Tang Shan që do të investojë 100 milionë dollarë amerikanë në veri të Shqipërisë për të ndërtuar një fabrikë që prodhon çimento."

Sot, ka më shumë kinezë që ndodhen në Tiranë për tregti ose studime. Kur e pyeta zotin Uang Rongkë për jetën e tyre, ai tha:

"Në Tiranë ka një rrugë ku shiten mallra kineze që quhet Qendra Kineze. Ajo nuk është larg nga Ambasada kineze. Afro 15 minuta me makinë. Atje ka më shumë se 100 tregtarë kinezë".

Shkëmbimet midis dy vendeve përfshijnë edhe fushën arsimore, tha zoti Uang:

"Tani disa studentë kinezë kanë mundësi të shkojnë në Shqipëri për të mësuar gjuhën shqipe. Janë kryesisht nga Universiteti i Gjuhëve të Huaja të Pekinit. E di që dy kanë qenë. Një nga Radio e Jashtme e Kinës dhe një tjetër nga Ministria e Punëve të Jashtme. Ata kryen specializimin aty."

Pasi mbaroi kjo intervistë, zoti Uang Rongkë përgëzoi edhe punën e redaksisë sonë. Ai shprehu mendimin se me përpjekje të mëtejshme, miqësia midis dy vendeve me siguri do të përmirësohet.

Të dashur dëgjues, sapo ju folëm për shqipfolësin, Uang Rongkë". Mirudëgjofshim! (U Sen)