Çen Shu Bao, perandor i fundit i dinastisë Çen, kishte një ministër me emrin Shy Deyan, i cili ishte martuar motrën e perandorit, princeshën Leçang dhe e donte shumë gruan e tij. Për një kohë, Shy Deyan ishte shumë i shqetësuar, duke ndierë se dinastisa Çen do të pësonte katastrofë, sepse jeta politike atje ishte korruptuar keqas. Një ditë, ai i tha gruas: "Do të ndodhin turbullira herët a vonë. Unë do t'i kushtoj forcën time mbrojtjes së perandorit. Kam frikë se mos ti do të mbetësh vetëm. Por, përderisa të jem gjallë, do të ketë një ditë kur do të takohemi përsëri, sado larg që të shkoj. Ne duhet të lëmë diçka si dëshmi për martesën tonë." Pastaj mori një pasqyrë të rrumbullakët prej bronzi, e theu në dy, ruajti gjysëm e parë për veten e tij, i dha të shoqes gjysmën tjetër dhe tha: "Ruaj atë. Në rast se do të mbetemi pa gjetur njëri tjetrin, porosit ndonjë person që, më datën e 15-të të muajit të parë të çdo viti, të shkojë në treg duke marrë gjysmën e pasqyrës dhe të thërrasë sikur për të shitur atë. Kur shoh atë, unë do të të kërkoj ty."

Pa kaluar shumë kohë, perandori i dinastisë Sui, që kishte bashkuar Kinën Veriore, dërgoi trupa ushtarake për të marrë kryeqytetin e dinastisë Çen. Në momentin kritik, kur trupat e dinastisë Sui hynë në qytet, perandori i fundit i dinastisë Çen mori dy konkubinat e tij dhe u fshehën në një pus, por u zunë robër. Ministri i tij Shy Deyan u arratis. Perandori i dinastisë Sui i dhuroi ministrit të tij Yang Su gruan e Shy Deyanit.

Pasi mori vesh se e shoqja u mor në kryeqytetin e dinastisë Sui, Dasing, sot Si-an, Shy Deyan arriti atje, pa marrë parasysh rrugë të gjatë.

Erdhi data e 15-të e muajit të parë. Shy Deyan, tek po vërtitej në pazar, pa një plak duke thirrur për të shitut gjysmën e pasqyrës me çmim të lartë. Shy Deyan bëri sikur interesohej për pasqyrën dhe mori në dorë për të shikuar. Doli se ishte pikërisht ajo gjysmë e pasqyrës që e ruante e shoqja. Plaku ishte shërbëtor i rezidencës së ministrit Yang. Shy Dyang shkroi një vjershë dhe ia dërgoi të shoqes me atë plak. Në vjershë shkruhej: "Ikën edhe pasqyra, edhe njeriu. Shoh pasqyrën, por nuk shoh njeriun. Ku është bukuroshja ime? Shoh këtu vetëm dritën e hënës. "

Pasi mori vjershën e të shoqit, princeshës Leçang ia shkrepi të qarit. Ajo qante ditë për ditë pa ngrënë asgjë. Kur mori vesh se si ishte puna, kryeministri Yang Su u prek shumë, thirri Shy Deyan në shtëpi dhe ia ktheu gruan. Edhe sot, kur flasin për ribashkimin e një çifti të ndarë, kinezët thotë "Ah, pasqura e thyer është ngjitur". (Zheng)