Në ato ditë që kam qenë në Tiranë, kudo shihej reklama për koncertin e kompozitorit shqiptar Aleksandër Lalo. Për herë të parë u takova me të në darkën e shtruar nga Drejtoria e Përgjithshme e Radio-Televizionit e Shqipërisë për nder të delegacionit të Radio-Film-Televizionit të Kinës. Zoti Aleksandër Lalo u paraqit para delegacionit kinez me sjelljet e një muzikanti. M'u krijua përshtypja e një burri shumë të sjellshëm dhe modest.

Pas disa ditësh delegacioni kinez pati nderin të dëgjonte Koncertin e zotit Aleksandër Lalo. Unë si ish-studente kineze që kam studiuar në Universitetin e Tiranës, nuk kisha parë asnjë herë një pamje aq madhështore e të ngrohtë të një koncerti në Tiranë. Salla e koncertit ishte e mbushur plot për plot me spektatorë shqiptarë. Edhe jashtë te shkallët e pallatit qëndronin shumë njerëz që po prisnin biletat. Koncerti filloi me duatrokitje shumë të ngrohta.

Këto vepra ishin veprat e tij 40-vjeçare për Radio-Televizionin dhe për filmat. Nga pamja e zjarrtë në sallën e koncertit, unë dhe kinezët ndjenim një entusiazëm të papërmbajtur të muzikëdashësve shqiptarë dhe një respekt të madh të tyre ndaj kompozitorit Aleksandër Lalo. Orkestrën e madhe prej rreth 100 instrumenteve muzikore të skenës nuk e kam parë asnjë herë në Shqipëri dhe as nuk kam dëgjuar për një gjë të tillë në Shqipëri. Kurse kësaj here kam parë me sytë e mi një orkestër të madhe, që interpretonte vetëm pjesët muzikore të pasura të kompozitorit Alaksandër Lalo, i cili ka krijuar për 40 vjet me radhë.

Një ditë unë shfrytëzova vetëm gjysmë ore dhe e intervistova Aleksandrin. Ai e pranoi menjëherë intervistën time.

Ndër të tjera ai tha: "Unë jam një pjesë e memories së kombit shqiptar. Kam kuptuar që jo vetëm në vendin tim, por edhe në vende të tjera po të bësh një punë, do të ngelesh pjesë e memories së njerëzve që të duan. Vazhdimisht kam ndjerë gëzimin e njerëzve dhe dashurinë e tyre dhe kjo më ka shtyrë të bëj muzikë si autorë të tjerë. Sigurisht gjatë një periudhe 40-vjeçare të muzikës kam bërë gjera që kanë ngelur, ato gjera që janë futur në kompjutrin e popullit që nuk shlyhet më dhe njerëzit e kanë të vështirë ta harrojnë."

Pastaj ai më tregoi për vlerat e një kompozitori.

"Për këtë koncert derisa të vihej në skenë pati një luftë të vjetër, sepse nuk më lanë shokët e miqtë e mi. Ata më thanë: Aleksandër,

duhet të mbledhësh krijimtarinë, të rishikosh një përmbledhje punimesh artistike, të paraqitni edhe një herë një album, të ripunuar, që të bëhet ndoshta ky koncert një pikë rikujtimi që njerëzit të mendojnë se është bërë muzikë me vlerë etj.etj."

Ai është një kompozitor kombëtar, por kombinon dhe krijon edhe muzikë të llojit tjetër, si me muzikë Xhaz etj. Veprat e tij muzikore janë mirëpritur shumë nga shqiptarët. Ai është një kompozitor patriot. Por ai tha:

"Tani ne, vendi ynë ka muzikë të mirë, muzikantë të mirë dhe këngëtarë të mirë, vajza të bukura dhe meshkuj të bukur, kemi tërë ato gjëra të mira me vlerë, por thonë se ato s'janë gjë, por kur ikin nëpër botë, në vende të tjera, na thonë që keni vlera, vijnë këtu, dalin se sikur nuk kanë vlera. Puna është tek peshorja, këtu peshorja nuk na ka peshuar si duhet me tonelata. I njëjti njeri peshon ndryshe në vende të ndryshme." ( Daming )