Në shtator të këtij viti, regjisori i njohur shqiptar Piro Milkani në përbërje të grupit shoqërues të kryeministrit të Shqipërisë Fatos Nano erdhi për vizitë në Kinë dhe gjatë qendrimit në Pekin, ai i dha një intervistë CCTV-së për rubrikën " Magjia e filmave artistikë", ku foli për tema të ndryshme, si për filmin artistik " Ngadhnjim mbi vdekjen ", për xhirimin e filmave " Vitet e para " dhe "Oshëtimë në Bregdet ", për bashkëpunëtorët e tij të dashur, për aktorët e njohur shqiptarë, artistët e popullit Naim Frashëri dhe Pandi Raidhi dhe për kompozitorin e shquar shqiptar Feim Ibrahimi që janë ndarë nga jeta, për rubrikën "Magjia e artit të 7-të" që ka drejtuar, si dhe për procesin e prodhimit të filmave artistikë në të kaluarën dhe sot. Të gjithë këto zgjonin interes të madh për spektatorët kinezë.

    Duke folur për procesin e prodhimit të filmave artistikë në të kaluarën, z.Piro Millani tha  :"Për të krijuar filma artistikë ose për të bërë filma në kinostudion Shqiptare ekzistonte një plan tematik, se cili propozonte temën dhe idenë. Dhe këto ide grumbulloheshin, klasifikoheshin dhe i çoheshin Ministrisë së Kulturës në seksionin e kinematografisë.

  Dy filma nga lufta nacional-clirimtare, një film nga rindërtimi i vendit, një film me fëmije, një kinekomedi etj. Shihej mundësia financiare dhe aftësia se sa filma mund të bëheshin dhe pastaj vendosej se sa filma mund të prodhoheshin. Pastaj përcaktohen grupi i punës, skenaristi gjithmonë bashkëpunonte me regjisorin, shkruhej skenari mbasi shkohej dhe kontrollohej vendi ku do të zhirohej film, grumbulloheshin materiale historike, bëheshin takime me dëshmitarë të kohës për ta bërë sa më realist filmin dhe skenarin, kur përfundohej skenari diskutohej në këshillin artistik. Këshilli artistik përbëhej nga profesionist, skenarist, regjisor, kompozitor, shkrimtar njerëz të artit dhe të kulturës, të cilët diskutonin skenarin dhe bënin vërrejtjet përkatëse për të korrigjuar gabimet.

    Mbasi aprovohej skenari, firmën e fundit e vinte Ministria e Kulturës, kjo ka qenë proçedura, dhe fillonte xhirimi, Kur përfundonte filmi, ishin bërë dhe të gjitha vërrejtjet që kishte bërë dhe ministria e Kulturës dhe këtu duhet të pranojmë që kishte një çensurë të caktuar nuk lejoheshin shumë gjëra si p.sh kjo skenë të hiqet kjo skenë të shtohet etj. Pra kemi pasur shumë vështirësi, por megjithatë mundoheshim që gjuha e të ishte profesionale, niveli të ishte profesional dhe mundësisht të ishte sa më shumë realist. Realizmi ka qenë tema mbizotëruese në filmat shqiptarë, prandaj dhe shumë filma i kanë rezistuar kohës.

     Kur filmi bëhesh gati diskutohej në Këshillin Artistik ku ishin l1-l2 veta dhe pastaj në kolektivin krijues, në kolektivin e Kinostudios elektriçistët, shoferët, punëtorët, llogaritarët etj. Edhe ata thoshin mendimet e tyre, dhe fjalën e fundit e kishte një komision nga Ministria e Kulturës dhe Komiteti i Partisë ose e ndalonin ose e lejonin filmin që të qarkullonte, për fatin tonë të mirë, duke kaluar gjithë këto procedura filmi rregullohej aq bukur sa që ne në Shqipëri mund të them, se nuk kemi asnjë film të ndaluar, është vëtëm një film i ndaluar për nivel të ulët artistik, jo për ideologji dhe një film tjetër dokumentar dhe të tjerat kanë kaluar përpublikun e gjerë mbasi janë shkurtuar dhe rregulluar sipas vërrejtjeve të udheheqjes së lartë.(zhai)